အထင္ႀကီးခံရဖို႔လုပ္တာဆိုရင္ေတာ့...

အထင္ႀကီးခံရဖို႔လုပ္တာဆိုရင္ေတာ့...
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
လြန္ခဲ့တဲ့ေလးငါးရက္ခန္႕က  တပည့္ေလးတစ္ေယာက္
ေရာက္လာၿပီးေတာ့သူ႔ဘ၀ထဲမွာ  ျဖစ္ခဲ့တဲ့ကိစၥတစ္ခုနဲ႔
ပတ္သက္ၿပီး  သူခံစားရတာ  သိရတာကိုေျပာျပတယ္။
သူကလည္း တရား၀ါသနာပါသူျဖစ္တယ္။ တတ္ႏုိင္
သေလာက္သြားရင္း လာရင္းလုပ္ရင္း  ကိုင္ရင္း
 ေျပာရင္း ဆိုရင္း  သူ႔စိတ္ထဲ ျဖစ္ေပၚေနတာကို
သတိထားေလ့ရွိတယ္သူက  ငါးပါးသီလကိုလည္း
အတတ္ႏုိင္ဆံုး  ထိန္းသိမ္တယ္။  ရိုးသားတယ္။
ကူညီတတ္တယ္။  ေပးကမ္း  လွဴဒါန္းတတ္တယ္။
.
ဒါေပမယ့္သူ႔စိတ္ထားတစ္ခုက  သူအဲဒီလိုသီလနဲ႔
ေနတယ္။  မဟုတ္တာ  မမွန္တာ မလုပ္ဘူးဆိုတာ
ကိုေတာ့  သူမ်ားသိေအာင္သူက  အၿမဲတမ္းႀကိဳးစား
ေလ့ရွိတယ္။ ကိစၥတစ္စံုတစ္ခုလုပ္တဲ့အခါမွာ
သူမ်ားက  မမွန္ကန္တာ၊  မရုိးသားတာေတြ
လုိက္လုပ္တယ္။ သူကမွန္မွန္ကန္ကန္  ရုိးရိုုး
သားသားလုိက္လုပ္တယ္ဆိုရင္  သူမွန္မွန္ကန္ကန္
လုပ္တာကို သူမ်ားသိေအာင္  သူႀကိဳးစားေလ့ရွိတယ္။
သူမ်ားမသိေသးလို႔ရွိရင္  သူေနလို႔ကိုမရဘူး။
မေနနိုင္ဘူး။
.
အခုေနာက္ပိုင္း  ေလးငါးလေလာက္အတြင္းမွာ
သူတရားကို  ေတာ္ေတာ္ေလး ႀကိဳးစားၿပီးေတာ့
အားထုတ္ေတာ့  သူ႔စိတ္ထားေတြ  ေျပာင္းလာ
ၿပီးေတာ့  ဘယ္လုိ ျဖစ္လာသလဲဆိုေတာ့
သူ႔ဘာသာသူ  ေကာင္းတာလုပ္တာကို  သူမ်ားသိဖို႔ မလိုေတာ့ဘူးဆိုတဲ့စိတ္ျဖစ္လာတယ္။
သူကေျပာတယ္  အဲဒီလိုစိတ္မ်ဳိးျဖစ္လာေတာ့
ေနရထုိင္ရတာ  ပိုၿပီးေတာ့  ေအးခ်မ္းလာတယ္။
လြတ္လပ္လာတယ္။  အရင္တုန္းက ေကာင္းတာ
တစ္ခုခု  လုပ္ၿပီးရင္  ဒါကိုသူမ်ား သိေအာင္
ေျပာရဦးမယ္။ သိသိသာသာျဖစ္ျဖစ္  မသိမသာ
ျဖစ္ျဖစ္  သူလုိက္ေျပာခ်င္တယ္။ မေျပာရေသးရင္
ေနမထိထုိင္မသာ  ျဖစ္ေနတယ္။  အခုေတာ့
လုပ္သင့္လုပ္ထုိက္တာကို သူလုပ္တယ္။
သူမ်ားသိတာ  မသိတာ  အေရးမႀကီးေတာ့ဘူး။
.
ကိုယ္ကေကာင္းတာတစ္ခုခုကိုလုပ္ၿပီးေတာ့
လူသိခံခ်င္တာကိုက  ဒုကၡႀကီးတစ္ခုပါ။
ဒါလည္းေလာဘတစ္မ်ဳိးပဲေနာ္။  မာနလုိ႔လည္း
ဆိုႏုိင္တယ္။  ကိုယ့္ဂုဏ္ကိုေပၚလြင္ ေစခ်င္တယ္။
သူမ်ားသိေစခ်င္တယ္။  သူမ်ားေတြငါ့လုိ
မလုပ္ႏုိင္ဘူး။ ငါသူမ်ားထက္သာတယ္ဆုိတဲ့
မာနပါတယ္။  အခုေတာ့  ကိုယ္ေကာင္းတာ
လုပ္တာမလုပ္တာ သူမ်ားသိသည္ျဖစ္ေစ၊
မသိသည္ျဖစ္ေစ  အေရးမႀကီးဘူးဆိုေတာ့
လြတ္လပ္သြားတယ္။ ေအးခ်မ္းသြားတယ္။ 
သူမ်ားမသိမွာစိုးေနရင္  မေအးခ်မ္းဘူး။
လုိက္ေျပာျပန္ရင္လည္း  ၾကြားတယ္လို႔
အေျပာခံရမွာစိုးရတယ္။
.
ကိုယ္ကေကာင္းတာလုပ္တာဟာ  ကိုယ့္ကို
သူမ်ားအထင္  ႀကီးေစခ်င္လို႕လုပ္တာလား။
ဒါကိုေသေသခ်ာခ်ာ  ေမးရမယ္။  သူမ်ားအထင္
ႀကီးခံရဖို႔လုပ္တာဆိုရင္ေတာ့ လုပ္ေနရင္းကို
စိတ္ဆင္းရဲေနရမွာပဲ။  ေကာင္းတာကိုလုပ္
ေနရင္းနဲ႔ကိုပဲ  စိတ္ဆင္းရဲေနရဦးမယ္။
လြတ္လပ္တဲ့စိတ္နဲ႔  ရုိးသားတဲ့ေစတနာနဲ႔
ေကာင္းတာကိုလုပ္ႏိုင္မွ  စိတ္ခ်မ္းသာမယ္။
စိတ္ဓါတ္နဲ႔အသိဉာဏ္  ရင့္က်က္မႈအတြက္
အေထာက္အပံ့ ျဖစ္မယ္။ ဂုဏ္ကိုလုိခ်င္လုိ႔
လုပ္ရင္ေတာ့  စိတ္ဓါတ္နဲ႔  အသိဉာဏ္
ရင့္က်က္မႈကိုမရႏုိင္ဘူး။ ဒါေၾကာင့္ကုသုိလ္
ေကာင္းမႈလုပ္ေနတုန္းမွာလည္း  ကိုယ့္စိတ္
ထားနဲ႔ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကို  သိေနေအာင္
ၾကည့္တတ္တဲ့  အေလ့အက်င့္လုပ္သင့္တယ္။
တရားအားထုတ္တဲ့သူဟာ  ဒါကိုေလးေလး
နက္နက္သတိထားသင့္တယ္။ ငါလုပ္တဲ့
အလုပ္ဟာ လြတ္လပ္တဲ့စိတ္ နဲ႔လုပ္တာလား။
အေႏွာင္အဖြဲ႕ခံေနရတဲ့ စိတ္နဲ႔လုပ္တာလား။
.
#ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက ( ဘ၀ဆိုတဲ့ေက်ာင္း )