သူတပါးကို တန္ဖိုးခ်လိုက္ရင္...

သူတပါးကို တန္ဖိုးခ်လိုက္ရင္...

“If I devalue you, I devalue myself.”

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

ဘုန္းႀကီး ခဏခဏ ေျပာဖူးတာရွိတယ္။ ကိုယ့္နားမွာ ရွိတဲ့ ေခြးေတာင္ေၾကာက္သြားေအာင္ လန္႕သြားေအာင္ မလုပ္သင့္ဘူး။ အမွန္ေျပာရရင္ ေခြးဆိုရင္လည္း ေခြးဣေျႏၵနဲ႔ ေနေစခ်င္တယ္။ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ ခံ့ခံ့ ညားညားနဲ႔ စားခ်ိန္တန္စား အိပ္ခ်ိန္တန္ ေကာင္းေကာင္းမြန္မြန္ အိပ္၊ သန္႕သန္႕ရွင္းရွင္း သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ေန၊ သူ႔တာ၀န္ျဖစ္တဲ့ လူစိမ္းလာရင္ အသိေပး ဆိုတာေတြ လုပ္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး ေနေစခ်င္တယ္။ ဒါ့အျပင္ ေခြးဟာ သခင္ကို ေမတၱာအမ်ားႀကီး ေပးပါတယ္။ ကိုယ္လည္း သူ႕ေမတၱာ ရေနတာပါပဲ။ ေမတၱာ အျပန္အလွန္ ျဖစ္ေနမွ ေကာင္းတယ္။

.

အားလံုးပဲ ( လူျဖစ္ျဖစ္၊ တိရစာၦန္ျဖစ္ျဖစ္ ) သူ႔တည္ၾကည္ခံ့ညားမႈနဲ႕ သူ ရွိေစခ်င္တယ္။ ကေလးေလးကအစ၊ ဘယ္ေလာက္ငယ္တဲ့ ကေလးေလး ပဲျဖစ္ျဖစ္ သူ႔မွာ သူ႔တည္ၾကည္မႈနဲ႔သူ ရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ့ သူ႕ကို မေလးမစား အႏိုင္ယူတဲ့သေဘာမ်ဳိး၊ အႏိုင္က်င့္တဲ့သေဘာထား အေျပာ အဆို၊ အမူအရာမ်ဳိး မလုပ္သင့္ဘူး။

.

ကေလးငယ္ငယ္ေလးတစ္ေယာက္ကုိ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၾကည့္ပါ။ အဲဒီလို ဆက္ဆံတာကို ခံရတဲ့ ကေလးဟာ တစ္ခ်ိန္မွာ သူ႕ကို မေလးမစား သြားလုပ္ၾကည့္... သူ မခံေတာ့ဘူး။ သူ႕ကို ေလးေလး စားစား ဆက္ဆံတာပဲ သူ ၾကိဳက္ေတာ့တယ္။ အကယ္၍ သူ႕ကို ငယ္ငယ္ ကတည္းက အႏိုင္ယူ၊ ဖိႏွိပ္ခ်ဳပ္ခ်ယ္ထားရင္ေတာ့ သူ႕ကိုယ္သူ ေလးစားမႈ မရွိေတာ့ဘူး။ အဲဒီေတာ့ သူ႕ကို တစ္ေယာက္ေယာက္ မေလးမစားလုပ္ေတာ့

မွဘဲဆိုၿပီး အၿမဲတမ္း ေၾကာက္စိတ္၊ စိုးရိမ္စိတ္ေတြ ရွိၿပီးေတာ့ ညွိဳးငယ္ ေနတယ္၊ မ်က္ႏွာေလး က်ဳိ႕က်ဳိ႕ယို႕ယို႕ေလးနဲ႔ ေနတယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္ မေလးမစား လာလုပ္ရင္လည္း ခံလိုက္တာပဲ။ မေျပာရဲ၊ မဆိုရဲ၊ မလုပ္ရဲ၊ မကိုင္ရဲ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲဒီလို ကေလးဟာ ႀကီးလာတဲ့အခါမွာ အမ်ားအက်ဳိး ကို ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တဲ့ လူႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာႏုိင္ ပါ့မလား၊ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့ဘူး။

.

အမ်ားအက်ဳိးကို တကယ္ထိထိေရာက္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တဲ့ လူဆိုတာ သူ႕ကိုယ္သူ ေလးစားမႈရွိရမယ္။ တည္ၾကည္ေျဖာင့္မတ္မႈ ရွိရမယ္။ အမ်ား ကိုလည္း ေလးစားမႈ ရွိရမယ္။ အဲဒီလိုလူသာလွ်င္ အမ်ားအက်ဳိးကုိ တကယ္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္တဲ့သူျဖစ္တယ္။

.

ေနာက္တစ္ခ်က္... အင္မတန္နက္နဲသိမ္ေမြ႕တဲ့အခ်က္က သူတစ္ပါးကို မေလးမစား ဆက္ဆံလိုက္ရၿပီဆိုရင္ အဲဒီလို ဆက္ဆံ တုန္းမွာ ကိုယ့္စိတ္ကို ျပန္ၾကည့္လိုက္စမ္းပါ။ အင္မတန္ အခံရ ခက္တယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အထင္ ေသးသြားတယ္၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားမႈလည္း ေလ်ာ့သြားတယ္ဆိုတာ ေတြ႕ရလိမ့္မယ္။

.

ဒါေၾကာင့္ -

“If I devalue you, I devalue myself.”

သူတစ္ပါးကို တန္ဖိုးခ်လိုက္ရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပါ တန္ဖိုးခ်ရာေရာက္တယ္။ သူတစ္ပါးကို မေလးမစား ဆက္ဆံၿပီဆိုရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေလးစားလို႔ မရေတာ့ဘူး။

.

အဲဒီလို သိဖို႔ဆိုတာ ကိုယ့္စိတ္ကို သိႏုိင္တဲ့ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕မႈ ရွိတဲ့သူ၊ သတိ သမာဓိ ဉာဏ္ပညာရွိတဲ့သူမွသာ သိႏိုင္ပါတယ္။ သတိ သမာဓိ ဉာဏ္ပညာ မရွိတဲ့လူေတြကေတာ့ ေဒါသနဲ႕ ဆက္ဆံမယ္၊ မာနနဲ႕ ဆက္ဆံမယ္၊ ဣသာမစၦရိယနဲ႕ ဆက္ဆံမယ္၊ ေလာဘနဲ႕ဆက္ဆံမယ္၊ အဲဒီလို ေလာဘ၊ ေဒါသ၊ မာန၊

ဣသာမစ ၦရိယ အားႀကီးေနလို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ထိခိုက္ေနတာ ေတာင္မွ မသိေတာ့ဘူး။

.

ဒါေၾကာင့္ ေလာကႀကီးကို တကယ္ ေကာင္းေစခ်င္တယ္ဆိုရင္ သတိနဲ႔ ေနတဲ့ အေလ့အက်င့္ လုပ္ပါ။ သတိနဲ႔ ေနလာရင္ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အမ်ားႀကီး သိလာလိမ့္မယ္။ ကိုယ့္စိတ္ကို အမ်ားႀကီး သိလာမွသာ သူတစ္ပါးစိတ္ထဲ ဘယ္လို ခံစားေနရသလဲဆိုတာ နဲနဲေတာ့ သိလာပါလိမ့္မယ္။ အဲဒီလို လူမွသာ ကိုယ့္အက်ဳိးေရာ၊ အမ်ားအက်ဳိးပါ မထိခိုက္ေအာင္ လုပ္ႏုိင္တယ္။

ဒါ့အျပင္ ကိုယ့္အက်ဳိးေရာ၊ အမ်ားအက်ဳိးေရာ ႀကီးႀကီး မားမား ျဖစ္ေပၚလာ ေအာင္ အက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ႏုိင္တယ္။ ဒါေၾကာင့္ အမ်ားအက်ဳိးကို ေဆာင္ရြက္ခ်င္တဲ့လူဆိုရင္ သတိ၊ သမာဓိ၊ ဉာဏ္ပညာရွိဖို႔ လိုတယ္။

#ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက

( ဘ၀ဆိုတဲ့ေက်ာင္း - ေအာင္ျမင္ေသာဘ၀ )