" ဂုဏ္မလိုခ်င္နဲ႔ "

ဂုဏ္မလိုခ်င္နဲ႔
***********
ဆြမ္းခံသြားရင္ အစဥ္အတိုင္း တန္းရပ္ၿပီး ဆြမ္းခံၾက။ ထိုင္အိမ္ မထားၾကနဲ႔။
ထိုင္အိမ္ထားေတာ့ ကာမမႈ ေရာက္တတ္တယ္။
သူတစ္ပါး အခ်စ္ မခံခ်င္ၾကနဲ႕။ အခ်စ္ခံခ်င္လို႔ ခ်စ္ေတာ့ ပဲ့တတ္တယ္။

ဂုဏ္မႀကီးခ်င္နဲ႔။
ဘုန္းမႀကီးခ်င္ၾကနဲ႕။ ဘုန္းႀကီးခ်င္လို႔ ဘုန္းႀကီးေတာ့ ဘုန္းမွန္တတ္တယ္။
ဂုဏ္လည္း မႀကီးခ်င္ၾကနဲ႔။  ဂုဏ္ႀကီးခ်င္လို႔ ဂုဏ္ႀကီးေတာ့ ဂုဏ္ေမြး စူးတတ္တယ္။

ဂုဏ္မလိုခ်င္နဲ႔။
ဂုဏ္လိုလွ်င္ ဂုဏ္ၿပိဳတတ္တယ္။ ဂုဏ္မလိုမွ ဂုဏ္ပိုတယ္။

သပိတ္ကိုလည္း မေက်ာ္ၾကနဲ႔။
သပိတ္ေက်ာ္ေတာ့ ငရဲႀကီးတတ္တယ္။ ေျခနဲ႔ ေက်ာ္တာေတာ့... ကေလးေတာင္ သိတာေပါ့။

ဥပမာ... ဒါယကာႀကီး တစ္ေယာက္က
ခ်ဥ္ေပါင္ရြက္ ေရလံုျပဳတ္ အေရၾကည္ၾကည္ ေလာင္းလိုက္ပါေပါ့တဲ့။
ဒီေတာ့... ဟင္...ဆိုၿပီး ႏွာေခါင္း ႐ႈံ႕လိုက္ေတာ့
သပိတ္ေက်ာ္တာပဲ။
ဝက္သား ဆီျပန္ဟင္း ေလာင္းလိုက္ပါေပါ့တဲ့။
ဟာ... ေနရာ က်လိုက္ေလ ဆိုၿပီး ျပံဳးတံုးတံုး ျဖစ္လာတာ
သပိတ္ေက်ာ္တာပဲ။

အဲဒီလို ဆြမ္းခံသြားရင္း...
လာဘ ေဒါသ ေမာဟ မျဖစ္ရေလေအာင္...
မိမိ၏စိတ္ကို ႐ူပါ႐ုံ သဒၵါ႐ုံ ဂႏၶာ႐ုံ ရသာ႐ုံ ေဖာ႒ဗၺာ႐ုံ တို႔ေနာက္ လိုက္ပါမသြားရေလေအာင္...
စာင့္ေရွာက္ ထိန္းသိမ္းႏိုင္သမွ် ထိန္းသိမ္းၿပီး သတိထားေနၾက။

ေက်းဇူးေတာ္ရွင္ စြန္းလြန္း ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီး။

#Hla Myo (19-9-2017)
ေထ႐ုပၸတၱိ ႏွာ...၁၆၆မွ စာစီပူေဇာ္ပါသည္။
မံုလယ္ဇ။